In hun werk kun je zien, dat de tijd een rol heeft gespeeld. Ten eerste de tijd waarin ze hun werk maakten en de daarnaast de ouderdom van hun werk. Dat kan in hun voordeel werken, hoe ouder hoe beter denkt men meestal. Maar dat geldt niet voor het soort effect wat deze mensen probeerden te bereiken. Hoe ouder de schilderijen, des te minder komen de voorstellingen tot hun recht. Geloof het of niet, maar als ze een zwarte rand erom heen geschilderd hadden, was dat niet het geval geweest. Zwart mag dan een impopulaire kleur zijn, het conserveert de kleuren en de voorstelling. Rothko maakte aan het eind van zijn leven, donkere schilderijen. Die zullen dan wel het langst "leven". En het langst hun voorstellingsvermogen behouden. In dit geval tellen de eeuwen. Schilderijen van vierhonderd jaar zijn nog fris als ze in een zwarte lijst geschilderd werden. De kleuren van de 19e eeuw beginnen helaas langzamerhand te vervagen. Een half jaar geleden was ik in het Kröller_Muller museum en ik schrok van de slechte kleur-kwaliteit van de schilderijen. Deze heb ik in mijn jeugd allemaal gezien en toen zagen ze er heel wat beter uit.
Rothko: http://www.jewishpress.com/pageroute.do/20284 met een zeer boeiend artikel over zijn opvattingen.
Barnett Newman; Canto VII
http://www.youtube.com/watch?v=Gkl1erbB9-Q&feature=player_embedded
mooie film over het onstaan van een kunstwerk. Helemaal in de paassfeer van dit weekend.
Yves Klein: Blue sponges
http://antikvitetsbloggen.blogspot.com/2009/01/10-miljoner-over-kop-en-yves-klein.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten