Het kost moeite maar je emoties onder controle houden is wel nodig als je elke dag aan het werk wil zijn. Lekker sentimenteel zijn, is er niet meer bij. Jammer maar het standaard idee van de emotionele kunstenaar kun je beter vervangen, door de chaos uit te bannen. Een vriendin van mij die cello speelt, heeft mij het goede voorbeeld gegeven. Ik heb er versteld van gestaan, hoe zij in de morgen opstaat, als het ware een paar geestelijke oefingen doet en ze is weer in het gareel. Akelig, teleurstellend want we moeten allemaal op Van Gogh lijken? Dan beschrijf ik Van Gogh op mijn manier en begint hij op mij te lijken De man had gigantisch veel zelfdiscipline.Veel en veel te veel. En hij trainde zichzelf daarin, zo fanatiek als hij dat kon doen.
Hoe je dat doet, de chaos uitbannen? Wel verschaf jezelf een paar aardige vrienden,die daar goed in zijn en doe het na. Ik moet erbij zeggen,dat ik heel wat voor mijn kiezen kreeg voor dat ik dat kon, maar het restultaat bevalt goed.En wat gebeurt er nu met al die emoties? Geen idee. Ze zijn er niet.Blijkbaar is het mogelijk ze onder controle te houden. En dus werkt het beter en is de dag leuker om te beginnen.
Het nadeel is misschien dat ik weinig tijd meer besteed aan sentimenten van anderen. Prima als iemand eens een nuchter argument heeft, maar bij manipulaties stuur ik mensen weg. Er is geen ruimte voor naiviteit meer, soms zoek ik dan iemand anders op, bij wie men terecht kan en dat is dat. Vaak komt het neer op: jij moet voor mij zorgen en dat gaat niet meer. Zoals ik al vertelde, is er geen ruimte meer voor naiviteit. Daar beoordeel ik mensen zelf op. Wie problemen nodig heeft, zal ze wel tegen komen. Ongetwijfeld.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten