Of dat allemaal zo onoverkomelijk is, ligt aan jezelf. Vrienden zijn gemakkelijker te vervangen dan familie. Familie is namelijk uniek en daardoor blijft het pijnlijk. Zelf heb ik het in ieder geval gebracht tot een compromis. Ik zie ze af en toe, dan is het gezellig en verder laten we elkaar met rust. Alle andere zaken doen we onafhankelijk van elkaar. Het verleden is voor mij wel anders te interpreteren dan de meeste mensen denken.
Ik zeg dan voor een bijeenkomtst zoiets als: jullie zijn vreselijk, maar ik kan er niet buiten. Dat is de waarheid, ik wil gewoon een maal paar jaar tegen al die rotkoppen aankijken". Dan wordt er om gelachen. Meer vind ik het niet waard. Zijn er nog meer mensen die zulke vreselijke ervaringen hebben, dan mogen ze dat wat mij betreft aan mij schrijven. Het is altijd de moeite waard. Voorwaarde is wel, dat het ook nog goed afloopt. Dat in ieder geval. Het word niet gepubliceerd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten